สู้ๆนะ

posted on 20 May 2015 05:48 by mirage-miror

เพิ่งจะรู้นะว่าเธอเดินทางมาไกลขนาดนี้  ยินดีด้วย

หลายปีแล้วที่ฉันรู้สึกว่า  ไม่ได้อยากติดตามเรื่องราวของเธออีก

ไม่ได้ยินดียินร้ายกับความทุกข์ความสุขของเธอ

 

ฉันดีใจนะ  ที่เราไม่ได้คบกันตั้งแต่ตอนนั้น

ชีวิตเราต่างกันเกินไป  เลือกเดินทางต่างกัน ชอบอะไรไม่เหมือนกัน

เธอไม่ใช่คนเดิมที่ฉันเคยรัก  เราต่างก็ไม่ใช่คนในอุดมคติของกันและกัน

 

ดีแล้วที่เรื่องของฉันและเธอจบลงตั้งแต่มันยังไม่ทันเริ่ม

หลังจากจบ ม.ต้น เราก็ห่างกันจนกู่ไม่กลับแล้ว

ฉันปล่อยโอกาสไปเอง  ฉันก็ต้องยอมรับ

โอกาสของฉันมันหมดไปตั้งแต่แต่ตอนนั้นแล้ว  และมันไม่มีทางเริ่มใหม่ได้อีก

ถึงตอนนี่ฉันไม่เสียใจเลย                                    

จำไม่ค่อยได้แล้วว่าเคยเห็นเธอล่าสุดตอนไหน  คงประมาณ ม.6 มั้ง

คุยกันอยู่สองสามคำเองเนอะ

 

ยังไงก็โชคดี  เอาใจช่วย   เธอเป็นคนมีความพยายามสูงอยู่แล้ว

แล้วอีกอย่างงานที่เธอทำ มันต้องใช้คนที่มีความสามารถจริงๆ

ไม่ใช่ว่าใครที่ไหน ที่ไม่มีความรู้  แต่พ่อแม่มีตังค์ก็จะยัดเงินเข้ามาได้

ถ้างานง่ายๆ ไม่ต้องใช้ความรู้พิเศษเฉพาะทางอะไร มันคงเอาใคร จบอะไรมาทำงานก็ได้

แต่นี่ไม่ใช่  มันเป็นงานที่ต้องใช้ทักษะ  ใช้ความรู้   และฉันก็เชื่อ ว่าเธอมี

ไม่ต้องกลัวเด็กเส้นนะ  งานแบบนี้ลูกชาวนาจนๆแบบเราก็มีโอกาสถ้าเราเจ๋งจริงๆ

 

เธอเป็นความหวังของหมู่บ้านนะ  55

ฉันไม่อิจฉาเธอหรอกนะ  เพราะยังไงซะมันก็ไม่ใช่ชีวิตที่ฉันต้องการ

ยังไงก็มีความสุขกับทางที่เธอเลือกนะ  สู้ๆนะ

Comment

Comment:

Tweet